برتراند آرتور ویلیام راسل، فیلسوف، منطقدان، ریاضیدان، مورخ، جامعهشناس و فعّال صلحطلب بریتانیایی بود که در قرن بیستم میزیست.راسل یکی از پیشتازان فلاسفه باب قرن بیستم اسم میشود و «جنبش مخالفت با آرمانگرایی» را در اوایل قرن بیستم امامت میکرد. از وی به دوست گوتلوب فرگه و لودویگ ویتگنشتاین، به آغاز بنیانگذاران فلسفهٔ تحلیلی یاد میگردد.برتراند راسل یک فعال ضدجنگ و مخالف امپریالیسم بود که به دلیل عقاید صلحطلبانهاش در طول جنگ جهانی اول، از دانشگاه تبعید شد و به زندان افتاد. او مخالف آدولف هیتلر، صفت انحصارجویی استالین، معترض درگیری آمریکا در تذکره ویتنام و ایضاً از حامیان خلع سلاح هستهای بود. وی باب سال ۱۹۵۰، به پاس «آثار متعدد در حمایت از نوعدوستی و استخلاص اندیشه»، برندهٔ اجر نوبل ادبیات گردید.