مقدمه: قارچها پاره نهانزادان میباشند و از ادوار قدیم با آدم بودهاند و سوابق فسیلی آنها به پرکامبرین و دونینی میرسد. پیش از قرون وسطی یونانیان و رومیان به سمت قارچ به عنوان غذای مخصوص توجه قابل ملاحظهای داشتند . آزتکها از قارچها به عنوان مواد توهمزا استعمال میکردند. تشخیص قارچها از گیاهان عالی نه تنها به وسیله فقدان اندامهایی نظیر ساقه، ریشه و سیستم آوندی است بلکه آنها به انگیزه نداشتن کلروفیل، توانایی اجرا عمل فتوسنتز را نیز ندارند و برای ادامه زندگی باید موا ...